Economisch partnerschap – Ligue internationale de promotion du véganisme et de l'antispécisme

Een economisch partnerschap met de Liga opbouwen

De komst van een antispecistische en veganistische samenleving zal niet mogelijk zijn zonder ondernemers en economische partners die willen anticiperen op een meer ethische, duurzamere toekomst waarin de fundamentele rechten van wezens die vermoedelijk gevoel hebben, worden gerespecteerd.

Bent u ondernemer ?

Waarom zou u de samenleving niet laten zien dat u geen schakel bent in de morele ramp die zich momenteel voltrekt?

Het verkrijgen van een niet-menselijke rechtspersoonlijkheid die is aangepast aan hun behoeften en de essentiële rechten die daaruit voortvloeien, zijn zeker ambitieuze doelstellingen, maar deze zullen in de komende decennia onvermijdelijk worden bereikt.

De Liga is ervan overtuigd dat onze kinderen zich in de nabije toekomst zullen afvragen hoe we niet-menselijke dieren met zoveel wreedheid en op zo’n grote schaal hebben kunnen behandelen.

De Liga wil partnerschappen aangaan met bedrijven die zich ertoe verbinden:

een betekenisvol aanbod van veganistische alternatieven voor de consument te ontwikkelen;
dit aanbod concreet in de verf te zetten door middel van doeltreffende en waarderende marketing en reclame.

Dit partnerschap staat uiteraard open voor alle bedrijven, met inbegrip van bedrijven die niet 100% veganistische producten produceren of verkopen.

Heeft u informatie nodig om u te overtuigen om aan de juiste kant van de geschiedenis te staan?

Vanuit economisch oogpunt:

Volgens het meest recente onderzoek uit 2022 eet bijna 11% van de wereldbevolking geen vlees: 6,4% zou vegetariër zijn en 4% veganist. Deze groei getuigt van een groeiend bewustzijn van de gevolgen van vleesconsumptie voor het milieu en de gezondheid.
India is het meest vegetarische land ter wereld. Het land heeft niet alleen het record in handen wat betreft het percentage van de bevolking dat geen vlees eet: bijna 39%.
In Israël volgt bijna 13% van de bevolking een vegetarisch of veganistisch dieet. Israël heeft trouwens het wereldrecord in handen wat betreft het aantal veganisten: 5% van de Israëlische bevolking zou veganist zijn, een cijfer dat wereldwijd ongeëvenaard is.
De populariteit van vegetarisme zal de komende jaren waarschijnlijk blijven toenemen. Het bewustzijn van de milieu-, ethische en gezondheidsproblemen die verband houden met de consumptie van vlees zal waarschijnlijk bijdragen aan deze groei.
Het aantal veganisten in het Verenigd Koninkrijk is in 2023 explosief gestegen: een aanzienlijke toename van 1,1 miljoen mensen die een veganistische levensstijl hebben aangenomen ten opzichte van het voorgaande jaar. Generatie Z loopt voorop in de verandering van eetgewoonten: meer dan de helft van deze generatie zal tegen 2025 waarschijnlijk een vleesloos dieet volgen.
De vegetarische en veganistische markt in Frankrijk kende in 2018 een groei van 24%.
De term “veganistisch” werd de afgelopen tien jaar vijf keer vaker gezocht op Google.
Ongeveer 34% van de Fransen beschouwt zichzelf als flexitariër. De vleesconsumptie is de afgelopen tien jaar in Frankrijk met ongeveer 12% gedaald.
Een op de drie Belgen geeft aan minstens één keer per week vegetarisch te eten. Het percentage (bijna) vegetariërs en veganisten stijgt ten opzichte van 2020 van 5% naar 8%. Ook het aantal flexitariërs neemt toe: 28% eet minstens 3 dagen per week vegetarisch. Vrouwen (47%) en jongeren (46%) vinden vegetarische voeding vaker gezond.
De toename van de milieudruk als gevolg van het voedselsysteem tegen 2050 wordt geschat op ongeveer 90%.
Tegen 2025 zal de omvang van de markt voor vleesvervangers naar verwachting ongeveer 22 miljard euro bedragen, bijna vier keer zoveel als in 2020, toen dit segment werd geschat op iets minder dan 6 miljard. De omzet van melkvervangers zal naar verwachting verdubbelen tegen 2025: terwijl deze in 2020 bijna 16 miljard euro bedroeg, zal deze over twee jaar naar verwachting meer dan 32 miljard euro bedragen.

Vanuit juridisch oogpunt:

De Universele Verklaring van de Rechten van het Dier bepaalde al in 1978 in artikel 9 dat: “De rechtspersoonlijkheid van het dier en zijn rechten moeten bij wet worden erkend”; en in artikel 7 dat: “Elke handeling die onnodig de dood van een dier tot gevolg heeft en elke beslissing die tot een dergelijke handeling leidt, vormt een misdaad tegen het leven”.
De Verklaring van de rechten van het dier van 2018 bepaalt in artikel 2 dat: “elk dier dat behoort tot een soort waarvan de gevoeligheid door de wetenschap wordt erkend, recht heeft op respect voor deze gevoeligheid”.
De Europese Unie erkent het dier als een gevoelig wezen sinds het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie op 1 december 2009 in werking is getreden.
Veel landen erkennen dieren als levende wezens met gevoel. Dit is met name het geval in Duitsland, Zwitserland, Quebec, België, Portugal, Spanje, Frankrijk, enz.
Sommige landen hebben de rechten van dieren en hun bescherming tot een grondwettelijk recht verheven. Dit is met name het geval in Zwitserland, Duitsland, India, Brazilië, Luxemburg, België, enz.
Historisch gezien werden niet-menselijke dieren beschouwd als roerende goederen in hun relatie tot de wereld, maar ze zijn alleen nog onderworpen aan dit regime door een juridische fictie die elke wetenschappelijke en ethologische grond mist.
Rechtbanken en tribunalen, evenals de wetgeving van bepaalde landen, kennen niet-menselijke dieren de juridische status van niet-menselijke persoon toe. Dit is met name het geval in India, Nieuw-Caledonië, Brazilië, Argentinië enz.
De Verklaring van Toulon, die in maart 2019 door juristen werd afgekondigd, stelt met name: “Dat dieren universeel moeten worden beschouwd als personen en niet als dingen (…) Dat bijgevolg de status van persoon, in juridische zin, moet worden toegekend aan dieren”.

Vanuit wetenschappelijk oogpunt

Een groot aantal studies, onderzoeken en wetenschappelijke experimenten komen tot de conclusie dat een overgrote meerderheid van de dieren voelende wezens zijn of vermoedelijk zijn.
Volgens de Cambridge Declaration on Consciousness, die in juli 2012 werd afgelegd door een groep vooraanstaande onderzoekers op het gebied van cognitieve neurowetenschappen, neurofarmacologie, neurofysiologie, neuroanatomie en computationele neurowetenschappen van gerenommeerde instellingen: “Het ontbreken van een neocortex lijkt een organisme niet te beletten affectieve toestanden te ervaren. Convergerende gegevens wijzen erop dat niet-menselijke dieren beschikken over de neuroanatomische, neurochemische en neurofysiologische substraten van bewuste toestanden, evenals het vermogen om opzettelijk gedrag te vertonen. Bijgevolg leidt de kracht van het bewijs ons tot de conclusie dat niet alleen mensen beschikken over de neurologische substraten van bewustzijn. Niet-menselijke dieren, met name alle zoogdieren en vogels, evenals tal van andere soorten, zoals octopussen, beschikken ook over deze neurologische substraten.“
De Verklaring van Montreal over dierenuitbuiting, gepubliceerd op 4 oktober 2022 en ondertekend door meer dan 550 onderzoekers en academici gespecialiseerd in morele en politieke filosofie, stelt dat er een einde moet komen aan alle vormen van veeteelt, visserij en dierenuitbuiting. Deze onderzoekers veroordelen “alle praktijken waarbij dieren als dingen of handelswaar worden behandeld” en pleiten voor een ingrijpende verandering in onze relatie met andere dieren door een einde te maken aan hun exploitatie. Zij baseren zich daarbij op het in de ethologie algemeen aanvaarde feit dat de meeste geëxploiteerde dieren voelende wezens zijn, dat wil zeggen dat zij subjectief prettige of onaangename dingen kunnen ervaren.
De Verklaring van New York over het bewustzijn van dieren, gepubliceerd op 19 april 2024 en medeondertekend door de grootste experts op dit gebied, bevestigt het vermogen van vogels en zoogdieren om bewuste ervaringen te hebben. Wetenschappers stellen ook voorzichtig een redelijk vermoeden van subjectiviteit vast bij alle andere gewervelde dieren en bij veel ongewervelde dieren, waaronder octopussen, schaaldieren en insecten.

Vanuit ecologisch oogpunt:

De veeteelt is verantwoordelijk voor 14,5% van de wereldwijde broeikasgassen.
83% van het landbouwareaal wordt gebruikt door de vlees- en zuivelindustrie.
63% van de ontbossing in het Amazonegebied is toe te schrijven aan de veeteelt.
De veeteelt is verantwoordelijk voor 25% van de verzuring van de bodem, 80% van de ammoniakuitstoot, 80% van het gebruik van antibiotica en 80% van de visbestanden op het land.
Sinds 1970 heeft de ontbossing geleid tot het verdwijnen van 73% van de wilde dierenpopulaties.
Een veganistisch dieet kan de voedselgerelateerde CO2-voetafdruk van een persoon met 75% verminderen.
De veeteelt is een broedplaats voor ziekteverwekkers en veroorzaakt epizoötieën en zoönosen.
In Frankrijk wordt jaarlijks 300 miljoen ton dierlijke uitwerpselen geproduceerd. De varkenshouderijen in Bretagne produceren evenveel uitwerpselen als 60 miljoen inwoners.
Dierlijke uitwerpselen stoten ook distikstofmonoxide uit, dat 298 keer zo broeikasgas is als CO2. 29 % van de uitstoot van distikstofmonoxide is afkomstig van dierlijke uitwerpselen.
Het methaan dat afkomstig is van de darmfermentatie van dieren is goed voor 27 % van de hoeveelheid methaan die op aarde wordt geproduceerd. Het broeikaseffect van methaan is 21 keer groter dan dat van CO2. Als we rekening houden met de totale vervuiling door dieren (vlees en melk), stijgt het aandeel van methaan tot 44 % van de totale uitstoot.
Talrijke drinkwaterbronnen en grondwaterlagen zijn gesloten als gevolg van verontreiniging door herbiciden en pesticiden in verband met landbouwactiviteiten. Bovendien verontreinigt de mest van varkenshouderijen veel grondwaterlagen met nitraten en andere stikstofverbindingen, die de groei bevorderen van groene algen die waterstofsulfide uitstoten, een zeer giftig en potentieel dodelijk gas.
Jaarlijks verdwijnen er 20 miljoen vogels in Europa, wat neerkomt op 800 miljoen vogels in 40 jaar tijd. De intensivering van de landbouw lijkt de belangrijkste oorzaak van dit fenomeen te zijn, als gevolg van het gebruik van pesticiden en stikstofhoudende meststoffen.
90% van de visbestanden in de wereld wordt volledig of overbevist.
Volgens de FAO zal de wereldwijde vraag naar voedsel tegen 2050 met 50% toenemen, de vraag naar dierlijke voedingsmiddelen met 70% en de vraag naar vlees van herkauwers met 88%. Om aan deze vraag te voldoen, zal 593 miljoen hectare extra land nodig zijn, wat overeenkomt met twee keer de oppervlakte van India.

Vous souhaitez nouer un partenariat avec la L.I.A. ?

Merci de nous contacter afin que nous travaillions à
définir ensemble les termes de notre accord.